Coachen met het model van Egan mindfulness en compassie
Veel coaches werken met het skilled helper model van Gerard Egan. Het is een heldere methode die je helpt om een gesprek van probleem naar oplossing te loodsen. Maar in de praktijk merken we vaak dat alleen een stappenplan niet genoeg is voor werkelijke verandering. Daarvoor is aanwezigheid nodig: een luisterend oor dat verder gaat dan de techniek.
In dit artikel kijken we hoe je de fasen van Egan kunt invullen met mindfulness, compassie en deep listening.
De balans tussen routekaart en veiligheid
Waar Egan de routekaart biedt, zorgen mindfulness en compassie voor de veiligheid om die weg ook echt te bewandelen. Zonder compassie kan een model wat kil aanvoelen, terwijl een mindful gesprek zonder structuur soms de richting verliest. Door die twee te weven, ontstaat een bedding waarin een cliënt echt stappen durft te zetten.
Fase 1: wat speelt er nu? – de kunst van het luisteren
In de eerste fase van Egan draait het om het helder krijgen van de huidige situatie.
De kern: het verhaal verkennen en blinde vlekken herkennen.
De verdieping: hier passen we deep listening toe. Je luistert zonder oordeel en zonder de neiging om direct een oplossing aan te dragen. In die stilte krijgt de cliënt de ruimte om zelf te voelen wat er werkelijk dwarszit.
Compassie: door met vriendelijkheid naar patronen te kijken, durft iemand ook de lastige kanten van zichzelf onder ogen te zien, zonder direct in de zelfkritiek te schieten.
Fase 2: wat is er nodig? – ruimte voor verlangen
In de tweede fase onderzoeken we wat de cliënt echt wil bereiken. Wat is het verlangen achter de hulpvraag?
De kern: doelen stellen en focus aanbrengen.
De verdieping: we gebruiken mindfulness om uit het analyseren te stappen en naar het lichaam te gaan. Wat voel je als je aan deze nieuwe toekomst denkt? Zo ontstaan er doelen die niet alleen uit het hoofd komen, maar die de cliënt ook echt raken.
Compassie: verandering is spannend. We ondersteunen de cliënt om de onzekerheid die bij vernieuwing hoort toe te laten.
Fase 3: hoe kom je daar? – bewuste actie
In de laatste fase maken we de plannen concreet. Hoe vertaal je een nieuw inzicht naar het dagelijks leven?
De kern: actieplannen maken en drempels wegnemen.
De verdieping: we nodigen de cliënt uit om ‘present’ te blijven tijdens de uitvoering. Het gaat niet alleen om het behalen van een resultaat, maar om de aandacht bij de stap van vandaag.
Compassie: als een plan anders loopt dan gehoopt – en dat gebeurt vaak – is mildheid essentieel. Je leert de cliënt om zonder oordeel te kijken naar wat er misging, zodat ze daarna weer rustig de draad kunnen oppakken.
Waarom deze aanpak werkt
Door het model van Egan te combineren met aanwezigheid, ontstaat er een veilige ruimte waarin groei vanzelfsprekender wordt:
Deep listening brengt je sneller bij de kern.
Mindfulness helpt zowel de coach als de cliënt om niet te verdrinken in de emoties of de stress van het probleem.
Compassie zorgt voor de nodige zachtheid om patronen daadwerkelijk te kunnen doorbreken.
Een goede begeleider beheerst de techniek, maar spreekt vooral de taal van het hart. Door de fasen van Egan te vullen met aandacht, help je iemand niet alleen van een probleem af, maar ondersteun je een diepere groei van binnenuit.
Wil je dit eens uitproberen? Oefen in je volgende gesprek eens met een minuut volledige stilte voordat je reageert. Merk wat die ruimte doet met de diepgang van het gesprek.